تحلیل و مطالب مرتبط با DXY

شاخص دلار آمریکا در معاملات امروز برای چهارمین روز متوالی کاهش یافته و در محدوده ۹۸.۷۰ قرار گرفته است. بازار در حال حاضر منتظر انتشار شاخص قیمت تولیدکننده آمریکا (PPI) در روز پنجشنبه و شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) در روز جمعه است؛ داده‌هایی که می‌توانند سرنخ‌های مهمی درباره مسیر سیاست پولی فدرال رزرو و تصمیم این بانک در نشست هفته آینده ارائه کنند. با وجود انتشار داده‌های اشتغال قدرتمند آمریکا که احتمال افزایش نرخ بهره را در بازار بالا برده، نظرسنجی رویترز نشان می‌دهد اکثریت اقتصاددانان انتظار دارند فدرال رزرو در نشست ۱۵ و ۱۶ سپتامبر نرخ بهره را بدون تغییر نگه دارد. همین اختلاف میان انتظارات بازار و دیدگاه اقتصاددانان باعث شده معامله‌گران پیش از انتشار داده‌های تورمی با احتیاط بیشتری عمل کنند.

از نظر تکنیکال، DXY همچنان چشم‌انداز کوتاه‌مدت نزولی دارد. شاخص در محدوده ۹۸.۷۰ قرار گرفته و پایین‌تر از میانگین‌های متحرک نمایی ۹روزه و ۵۰روزه معامله می‌شود. همچنین EMA کوتاه‌مدت پایین‌تر از EMA بلندمدت قرار گرفته و RSI چهارده‌روزه در حوالی ۳۷ است؛ ترکیبی که ادامه فشار فروش را نشان می‌دهد، هرچند شاخص هنوز وارد محدوده اشباع فروش نشده است.

 

در سمت صعودی، بازپس‌گیری EMA نه‌روزه نخستین نشانه کاهش فشار نزولی خواهد بود و پس از آن EMA پنجاه‌روزه مقاومت مهم‌تری ایجاد می‌کند. در سمت پایین، با توجه به نبود حمایت تکنیکال مشخص در داده‌های ارائه‌شده، کف‌های اخیر و محدوده‌های روانی زیر ۹۸.۷۵ می‌توانند به‌عنوان مناطق احتمالی تقاضا عمل کنند. تا زمانی که قیمت زیر میانگین‌های متحرک باقی بماند، برتری با فروشندگان است.

از نظر بنیادی، مهم‌ترین محرک دلار در حال حاضر داده‌های تورمی آمریکا هستند. بازار ابتدا به PPI و سپس به CPI نگاه می‌کند تا مشخص شود فشارهای تورمی تا چه اندازه می‌تواند مسیر نرخ بهره فدرال رزرو را تغییر دهد. در همین حال، داده‌های اشتغال اخیر باعث شده معامله‌گران احتمال افزایش نرخ بهره در نشست بعدی را بیش از ۶۰ درصد در نظر بگیرند.

با این حال، نظرسنجی رویترز تصویر متفاوتی ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد بیشتر اقتصاددانان انتظار دارند Fed نرخ بهره را در سپتامبر و حتی تا پایان سال بدون تغییر نگه دارد. بنابراین اگر PPI و به‌خصوص CPI کمتر از انتظار باشند، فشار فروش روی دلار می‌تواند افزایش یابد؛ در مقابل، تورم بالاتر از پیش‌بینی‌ها می‌تواند انتظارات افزایش نرخ بهره را تقویت کرده و زمینه بازگشت DXY را فراهم کند.

شاخص دلار آمریکا (DXY یا USDX) ارزش دلار ایالات متحده را در برابر سبدی از ارزهای خارجی اندازه‌گیری می‌کند. این شاخص بر اساس میانگین هندسی وزنی ارزش دلار در برابر ارزهای زیر محاسبه می‌شود: یورو (۵۷.۶٪)، ین ژاپن (۱۳.۶٪)، پوند بریتانیا (۱۱.۹٪)، دلار کانادا (۹.۱٪)، کرون سوئد (۴.۲٪) و فرانک سوئیس (۳.۶٪).

این شاخص در سال ۱۹۷۳ و پس از فروپاشی نظام برتون وودز با عدد پایه ۱۰۰.۰۰ راه‌اندازی شد. تمامی مقادیر فعلی نسبت به این پایه سنجیده می‌شوند؛ برای مثال، عدد ۹۹.۸۰۰ نشان می‌دهد که ارزش دلار از زمان آغاز محاسبه این شاخص حدود ۰.۲ درصد کاهش یافته است.

 

با وجود اهمیت بالای DXY، این شاخص بر اساس میانگین هندسی وزنی محاسبه می‌شود و وزن آن عمدتاً بر ارزهای اروپایی متمرکز است. همچنین دو شریک تجاری بزرگ آمریکا، یعنی چین و مکزیک، در سبد آن حضور ندارند. به همین دلیل، شاخص دلار بیشتر به‌عنوان ابزاری برای تحلیل و معاملات سفته‌بازانه مورد استفاده قرار می‌گیرد و کاربرد کمتری برای شرکت‌ها و نهادهای سرمایه‌گذاری بزرگ مانند صندوق‌های سرمایه‌گذاری، شرکت‌های بیمه و صندوق‌های وقفی دارد. افزون بر این، روش محاسبه مبتنی بر میانگین هندسی می‌تواند در بلندمدت موجب کمتر از واقع نشان دادن ارزش دلار شود.

فدرال رزرو (Fed)

فدرال رزرو (Fed) بانک مرکزی ایالات متحده آمریکا است و دو هدف اصلی را دنبال می‌کند: حفظ نرخ بیکاری در پایین‌ترین سطح ممکن و نگه داشتن نرخ تورم در محدوده ۲ درصد.

ساختار فدرال رزرو از هیئت‌مدیره (Board of Governors) که اعضای آن توسط رئیس‌جمهور آمریکا منصوب می‌شوند و کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) تشکیل شده است. کمیته بازار آزاد سالانه هشت نشست برنامه‌ریزی‌شده برگزار می‌کند تا شرایط اقتصادی و مالی را بررسی کند.

این کمیته همچنین درباره جهت‌گیری سیاست پولی تصمیم‌گیری کرده و ریسک‌های پیش روی اهداف بلندمدت خود، شامل ثبات قیمت‌ها و رشد اقتصادی پایدار، را ارزیابی می‌کند.

 

صورت‌جلسه نشست‌های FOMC که چند هفته پس از هر نشست توسط فدرال رزرو منتشر می‌شود، یکی از مهم‌ترین منابع برای ارزیابی مسیر آینده نرخ بهره آمریکا محسوب می‌شود و معامله‌گران و سرمایه‌گذاران از آن برای پیش‌بینی تصمیمات بعدی فدرال رزرو استفاده می‌کنند.

دولت آمریکا

دولت ایالات متحده و به‌ویژه وزارت خزانه‌داری این کشور تأثیر قابل‌توجهی بر شاخص دلار آمریکا (DXY) دارند. عواملی مانند اظهارات مقامات دولتی، بودجه‌های سالانه، تصویب قوانین و مقررات جدید و همچنین سیاست‌های مالی می‌توانند باعث تقویت یا تضعیف ارزش شاخص دلار شوند.

تولید ناخالص داخلی آمریکا (GDP)

تولید ناخالص داخلی (GDP) آمریکا، ارزش کل بازار تمامی کالاها و خدمات نهایی تولیدشده در این کشور را اندازه‌گیری می‌کند. این شاخص یکی از مهم‌ترین معیارهای سنجش فعالیت اقتصادی است و نشان می‌دهد اقتصاد آمریکا با چه سرعتی در حال رشد یا کوچک شدن است.

به‌طور کلی، انتشار آمار GDP بالاتر از انتظار یا نشان‌دهنده رشد قوی اقتصادی، به‌عنوان عاملی مثبت برای دلار و شاخص DXY تلقی می‌شود. در مقابل، آمار ضعیف‌تر از پیش‌بینی‌ها یا نشانه‌های کاهش رشد اقتصادی معمولاً فشار منفی بر دلار وارد می‌کند.

Chair of the Federal Reserve (رئیس فدرال رزرو)

Members of the Federal Open Market Committee (اعضای کمیته بازار آزاد فدرال – FOMC)

Federal Reserve Governors (اعضای هیئت‌مدیره فدرال رزرو)

President of the United States (رئیس‌جمهور آمریکا)

United States Secretary of the Treasury (وزیر خزانه‌داری آمریکا)

Regional Federal Reserve Bank Presidents (روسای بانک‌های منطقه‌ای فدرال رزرو)

Commissioner of Labor Statistics و مدیران نهادهای آماری آمریکا

نرخ بهره فدرال رزرو — افزایش آن معمولاً به تقویت دلار منجر می‌شود.

تورم (CPI / PCE) — تورم بالاتر از انتظار معمولاً از دلار حمایت می‌کند.

گزارش اشتغال (NFP) — اشتغال قوی معمولاً به رشد دلار کمک می‌کند.

نرخ بیکاری — کاهش بیکاری عموماً به نفع دلار است.

تولید ناخالص داخلی (GDP) — رشد اقتصادی قوی باعث تقویت دلار می‌شود.

شاخص مدیران خرید (PMI) — ارقام بالاتر از ۵۰ نشانه‌ای مثبت برای دلار است.

خرده‌فروشی (Retail Sales) — افزایش مصرف، چشم‌انداز دلار را بهبود می‌دهد.

شاخص اعتماد مصرف‌کننده — اعتماد بالاتر معمولاً از دلار حمایت می‌کند.

سفارشات کالاهای بادوام — افزایش سفارشات نشانه قدرت اقتصاد و دلار است.

تراز تجاری — کاهش کسری تجاری می‌تواند به تقویت دلار کمک کند.

صورت‌جلسه و سخنرانی‌های FOMC — انتظارات نرخ بهره را تغییر می‌دهد.

بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا — افزایش بازده معمولاً موجب رشد دلار می‌شود.

سیاست‌های مالی دولت آمریکا — بودجه، مالیات و هزینه‌های دولتی بر دلار اثرگذارند.

ریسک‌های ژئوپلیتیک جهانی — در شرایط بحران، تقاضا برای دلار به‌عنوان دارایی امن افزایش می‌یابد.

 

عملکرد بازار سهام آمریکا — تغییر اشتهای ریسک سرمایه‌گذاران بر دلار تأثیر می‌گذارد.

شاخص دلار (DXY) یکی از مهم‌ترین ابزارهای تأیید جهت بازار است. معامله‌گران معمولاً از آن برای سنجش قدرت یا ضعف دلار استفاده می‌کنند. زمانی که DXY در حال صعود باشد، نشان‌دهنده تقویت دلار است و می‌تواند فشار نزولی بر بسیاری از دارایی‌های دلاری وارد کند. برعکس، کاهش شاخص دلار معمولاً به معنای تضعیف دلار و حمایت از رشد دارایی‌های وابسته به آن است.

 

در معاملات طلا و یورو، DXY اهمیت ویژه‌ای دارد. طلا (XAU/USD) و جفت‌ارز EUR/USD معمولاً با شاخص دلار همبستگی معکوس دارند؛ یعنی افزایش DXY اغلب باعث کاهش قیمت طلا و افت EUR/USD می‌شود، در حالی که کاهش DXY می‌تواند از رشد طلا و یورو حمایت کند. به همین دلیل بسیاری از معامله‌گران قبل از ورود به معاملات طلا یا یورو، جهت حرکت شاخص دلار را بررسی می‌کنند تا سیگنال خود را تأیید یا رد کنند.