تحلیل و مطالب مرتبط با DXY

شاخص دلار آمریکا (DXY) در معاملات آسیایی روز جمعه در محدوده‌ای ثابت نوسان می‌کند؛ زیرا معامله‌گران با دقت در انتظار انتشار گزارش ماهانه اشتغال بخش غیرکشاورزی آمریکا (NFP) هستند که یکی از مهم‌ترین داده‌های اقتصادی برای تعیین مسیر بازار محسوب می‌شود. در همین حال، تداوم ریسک‌های ژئوپلیتیکی و تنش‌های مرتبط با ایران، در کنار انتظارات بازار مبنی بر اینکه فدرال رزرو آمریکا تا پایان سال حداقل یک بار دیگر نرخ بهره را افزایش خواهد داد، موجب شده شاخص دلار در نزدیکی سطح روانی ۱۰۰.۰۰ از حمایت برخوردار باشد و در این محدوده به روند تثبیتی خود ادامه دهد.
شاخص دلار آمریکا (DXY) پس از دو روز افت، موفق شده از محدوده ۹۹.۸۰ بازگشت کند و بخشی از فشار فروش اخیر را جبران کند. این واکنش نشان می‌دهد که محدوده ۹۹.۵۰ تا ۹۹.۸۰ همچنان به‌عنوان یک ناحیه حمایتی مهم عمل می‌کند و خریداران در این محدوده فعال هستند. در صورتی که شاخص بتواند بالای این سطح تثبیت شود، احتمال حرکت به سمت مقاومت روانی ۱۰۰.۰۰ و سپس محدوده ۱۰۰.۵۰ افزایش خواهد یافت.   با این حال، تا زمانی که شاخص دلار نتواند بالای مقاومت ۱۰۰.۰۰ تثبیت شود، روند میان‌مدت همچنان با احتیاط ارزیابی می‌شود. اگر فشار فروش دوباره افزایش یابد و حمایت ۹۹.۵۰ شکسته شود، احتمال افت شاخص به سمت کف‌های اخیر و ادامه روند نزولی وجود خواهد داشت. بنابراین، واکنش قیمت به محدوده ۱۰۰.۰۰ نقش مهمی در تعیین جهت بعدی DXY خواهد داشت.

از منظر بنیادی، رشد اخیر شاخص دلار بیشتر ناشی از افزایش تقاضا برای دارایی‌های امن پس از تشدید تنش‌های ژئوپلیتیکی در خاورمیانه و حملات هوایی اسرائیل به جنوب لبنان است. در چنین شرایطی، سرمایه‌گذاران معمولاً بخشی از سرمایه خود را به سمت دلار آمریکا منتقل می‌کنند که همین موضوع از ارزش شاخص دلار حمایت کرده است. با این حال، تداوم این روند به میزان تشدید یا کاهش تنش‌های منطقه‌ای بستگی خواهد داشت.

در کنار ریسک‌های ژئوپلیتیکی، معامله‌گران به داده‌های اقتصادی آمریکا نیز توجه ویژه‌ای دارند. آمار مدعیان اولیه دریافت بیمه بیکاری و به‌دنبال آن گزارش اشتغال بخش غیرکشاورزی (NFP) می‌توانند انتظارات بازار از سیاست‌های آینده فدرال رزرو را تغییر دهند. اگر داده‌های بازار کار قوی‌تر از پیش‌بینی‌ها منتشر شوند، احتمال حفظ سیاست‌های انقباضی یا افزایش نرخ بهره تقویت شده و می‌تواند از دلار حمایت کند. در مقابل، انتشار آمار ضعیف‌تر از انتظار، احتمال کاهش انتظارات برای افزایش نرخ بهره را بالا برده و ممکن است فشار فروش تازه‌ای بر شاخص دلار وارد کند.

شاخص دلار آمریکا (DXY یا USDX) ارزش دلار ایالات متحده را در برابر سبدی از ارزهای خارجی اندازه‌گیری می‌کند. این شاخص بر اساس میانگین هندسی وزنی ارزش دلار در برابر ارزهای زیر محاسبه می‌شود: یورو (۵۷.۶٪)، ین ژاپن (۱۳.۶٪)، پوند بریتانیا (۱۱.۹٪)، دلار کانادا (۹.۱٪)، کرون سوئد (۴.۲٪) و فرانک سوئیس (۳.۶٪).

این شاخص در سال ۱۹۷۳ و پس از فروپاشی نظام برتون وودز با عدد پایه ۱۰۰.۰۰ راه‌اندازی شد. تمامی مقادیر فعلی نسبت به این پایه سنجیده می‌شوند؛ برای مثال، عدد ۹۹.۸۰۰ نشان می‌دهد که ارزش دلار از زمان آغاز محاسبه این شاخص حدود ۰.۲ درصد کاهش یافته است.

 

با وجود اهمیت بالای DXY، این شاخص بر اساس میانگین هندسی وزنی محاسبه می‌شود و وزن آن عمدتاً بر ارزهای اروپایی متمرکز است. همچنین دو شریک تجاری بزرگ آمریکا، یعنی چین و مکزیک، در سبد آن حضور ندارند. به همین دلیل، شاخص دلار بیشتر به‌عنوان ابزاری برای تحلیل و معاملات سفته‌بازانه مورد استفاده قرار می‌گیرد و کاربرد کمتری برای شرکت‌ها و نهادهای سرمایه‌گذاری بزرگ مانند صندوق‌های سرمایه‌گذاری، شرکت‌های بیمه و صندوق‌های وقفی دارد. افزون بر این، روش محاسبه مبتنی بر میانگین هندسی می‌تواند در بلندمدت موجب کمتر از واقع نشان دادن ارزش دلار شود.

فدرال رزرو (Fed)

فدرال رزرو (Fed) بانک مرکزی ایالات متحده آمریکا است و دو هدف اصلی را دنبال می‌کند: حفظ نرخ بیکاری در پایین‌ترین سطح ممکن و نگه داشتن نرخ تورم در محدوده ۲ درصد.

ساختار فدرال رزرو از هیئت‌مدیره (Board of Governors) که اعضای آن توسط رئیس‌جمهور آمریکا منصوب می‌شوند و کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) تشکیل شده است. کمیته بازار آزاد سالانه هشت نشست برنامه‌ریزی‌شده برگزار می‌کند تا شرایط اقتصادی و مالی را بررسی کند.

این کمیته همچنین درباره جهت‌گیری سیاست پولی تصمیم‌گیری کرده و ریسک‌های پیش روی اهداف بلندمدت خود، شامل ثبات قیمت‌ها و رشد اقتصادی پایدار، را ارزیابی می‌کند.

 

صورت‌جلسه نشست‌های FOMC که چند هفته پس از هر نشست توسط فدرال رزرو منتشر می‌شود، یکی از مهم‌ترین منابع برای ارزیابی مسیر آینده نرخ بهره آمریکا محسوب می‌شود و معامله‌گران و سرمایه‌گذاران از آن برای پیش‌بینی تصمیمات بعدی فدرال رزرو استفاده می‌کنند.

دولت آمریکا

دولت ایالات متحده و به‌ویژه وزارت خزانه‌داری این کشور تأثیر قابل‌توجهی بر شاخص دلار آمریکا (DXY) دارند. عواملی مانند اظهارات مقامات دولتی، بودجه‌های سالانه، تصویب قوانین و مقررات جدید و همچنین سیاست‌های مالی می‌توانند باعث تقویت یا تضعیف ارزش شاخص دلار شوند.

تولید ناخالص داخلی آمریکا (GDP)

تولید ناخالص داخلی (GDP) آمریکا، ارزش کل بازار تمامی کالاها و خدمات نهایی تولیدشده در این کشور را اندازه‌گیری می‌کند. این شاخص یکی از مهم‌ترین معیارهای سنجش فعالیت اقتصادی است و نشان می‌دهد اقتصاد آمریکا با چه سرعتی در حال رشد یا کوچک شدن است.

به‌طور کلی، انتشار آمار GDP بالاتر از انتظار یا نشان‌دهنده رشد قوی اقتصادی، به‌عنوان عاملی مثبت برای دلار و شاخص DXY تلقی می‌شود. در مقابل، آمار ضعیف‌تر از پیش‌بینی‌ها یا نشانه‌های کاهش رشد اقتصادی معمولاً فشار منفی بر دلار وارد می‌کند.

Chair of the Federal Reserve (رئیس فدرال رزرو) Members of the Federal Open Market Committee (اعضای کمیته بازار آزاد فدرال – FOMC) Federal Reserve Governors (اعضای هیئت‌مدیره فدرال رزرو) President of the United States (رئیس‌جمهور آمریکا) United States Secretary of the Treasury (وزیر خزانه‌داری آمریکا) Regional Federal Reserve Bank Presidents (روسای بانک‌های منطقه‌ای فدرال رزرو) Commissioner of Labor Statistics و مدیران نهادهای آماری آمریکا
نرخ بهره فدرال رزرو — افزایش آن معمولاً به تقویت دلار منجر می‌شود. تورم (CPI / PCE) — تورم بالاتر از انتظار معمولاً از دلار حمایت می‌کند. گزارش اشتغال (NFP) — اشتغال قوی معمولاً به رشد دلار کمک می‌کند. نرخ بیکاری — کاهش بیکاری عموماً به نفع دلار است. تولید ناخالص داخلی (GDP) — رشد اقتصادی قوی باعث تقویت دلار می‌شود. شاخص مدیران خرید (PMI) — ارقام بالاتر از ۵۰ نشانه‌ای مثبت برای دلار است. خرده‌فروشی (Retail Sales) — افزایش مصرف، چشم‌انداز دلار را بهبود می‌دهد. شاخص اعتماد مصرف‌کننده — اعتماد بالاتر معمولاً از دلار حمایت می‌کند. سفارشات کالاهای بادوام — افزایش سفارشات نشانه قدرت اقتصاد و دلار است. تراز تجاری — کاهش کسری تجاری می‌تواند به تقویت دلار کمک کند. صورت‌جلسه و سخنرانی‌های FOMC — انتظارات نرخ بهره را تغییر می‌دهد. بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا — افزایش بازده معمولاً موجب رشد دلار می‌شود. سیاست‌های مالی دولت آمریکا — بودجه، مالیات و هزینه‌های دولتی بر دلار اثرگذارند. ریسک‌های ژئوپلیتیک جهانی — در شرایط بحران، تقاضا برای دلار به‌عنوان دارایی امن افزایش می‌یابد.   عملکرد بازار سهام آمریکا — تغییر اشتهای ریسک سرمایه‌گذاران بر دلار تأثیر می‌گذارد.

شاخص دلار (DXY) یکی از مهم‌ترین ابزارهای تأیید جهت بازار است. معامله‌گران معمولاً از آن برای سنجش قدرت یا ضعف دلار استفاده می‌کنند. زمانی که DXY در حال صعود باشد، نشان‌دهنده تقویت دلار است و می‌تواند فشار نزولی بر بسیاری از دارایی‌های دلاری وارد کند. برعکس، کاهش شاخص دلار معمولاً به معنای تضعیف دلار و حمایت از رشد دارایی‌های وابسته به آن است.

 

در معاملات طلا و یورو، DXY اهمیت ویژه‌ای دارد. طلا (XAU/USD) و جفت‌ارز EUR/USD معمولاً با شاخص دلار همبستگی معکوس دارند؛ یعنی افزایش DXY اغلب باعث کاهش قیمت طلا و افت EUR/USD می‌شود، در حالی که کاهش DXY می‌تواند از رشد طلا و یورو حمایت کند. به همین دلیل بسیاری از معامله‌گران قبل از ورود به معاملات طلا یا یورو، جهت حرکت شاخص دلار را بررسی می‌کنند تا سیگنال خود را تأیید یا رد کنند.